Najłagodniejsza trasa na Trzy Korony – jak dojść na szczyt?

Najłagodniejsza trasa na Trzy Korony wiedzie z Krościenka nad Dunajcem. Ten żółty, a następnie niebieski szlak pokonuje około 4 kilometry przy sumie podejść 590 metrów, co czyni go idealnym wyborem dla rodzin i osób szukających spokojniejszej wędrówki. W artykule znajdziesz dokładny opis przejścia, praktyczne wskazówki oraz informacje o alternatywnych wejściach na ten najsłynniejszy szczyt Pienin.

Dlaczego szlak z Krościenka uchodzi za najłagodniejszy?

O ile najkrótszą drogę na szczyt oferują Sromowce Niżne, to właśnie podejście od strony Krościenka nad Dunajcem charakteryzuje się najbardziej równomiernym rozkładem nachylenia. Trasa nie forsuje tempa, pozwalając na rytmiczny marsz w otoczeniu pienińskich lasów i łąk. To historycznie pierwsza wytyczona w 1906 roku ścieżka turystyczna w te rejony.

Podejście rozłożone jest na długości pozwalającej organizmowi na stopniową aklimatyzację do wysiłku. Od samego początku towarzyszy nam żółty szlak, który płynnie przeprowadza przez kolejne punkty orientacyjne, takie jak Toporzysko czy Polana Wyrobek. Dopiero na Przełęczy Szopka zmienia się on na niebieski, prowadzący na ostatni, najbardziej stromy odcinek. Taka konstrukcja trasy sprawia, że wędrując z dzieckiem, unikamy gwałtownych ataków zmęczenia na początku wyprawy.

Opis przejścia z Krościenka krok po kroku

Wędrówkę rozpoczynamy z parkingu przy ulicy Trzech Koron w Krościenku, tuż obok kaplicy św. Rocha. Pierwsze kilkaset metrów to asfalt, który szybko przechodzi w wygodną, szutrową drogę leśną. Ten fragment, choć nieco monotonny, stanowi dobrą rozgrzewkę przed wejściem w granice Pienińskiego Parku Narodowego, co następuje w punkcie oznaczonym jako Toporzysko (617 m n.p.m.).

Po minięciu Bańkowego Gronika (716 m n.p.m.), gdzie z żółtym szlakiem łączy się niebieski z Sokolicy, teren na chwilę się wypłaszcza. Docieramy do Pienińskiego Potoku (678 m n.p.m.), przy którym można nabrać sił przed dalszą drogą. Potem czeka nas już tylko regularne, choć nieprzesadnie strome podejście na Polanę Wyrobek. Tutaj szlak niebieski odłącza się, kierując w stronę ruin Zamku Pienińskiego, a my podążamy żółtym wprost na przełęcz.

Przełęcz Szopka – węzeł szlaków pod okrzykiem ulgi

Przełęcz Szopka (780 m n.p.m.), zwana też Chwała Bogu, to miejsce, gdzie spotykają się wędrowcy z Krościenka, Sromowców Niżnych i Czorsztyna. Nazwa pochodzi od okrzyku ulgi, jaki wydawali z siebie piesi turyści po dotarciu w to miejsce. Z przełęczy rozpościera się pierwsza spektakularna panorama na Tatry i Spisz, która wynagradza dotychczasowy trud. W sezonie letnim polana jest starannie utrzymywana przez park, aby nie zarosła i nie zasłoniła widoku.

Od tego momentu żółte oznaczenia zastępuje kolor niebieski. Ostatnie 35 minut marszu to najbardziej wymagający technicznie odcinek – prawie 220 metrów przewyższenia po kamienistej ścieżce. Szlak wyprowadza pod budkę z kasą biletową, skąd rozciąga się już widok na metalowe konstrukcje prowadzące na sam wierzchołek Okrąglicy.

Finał na Okrąglicy

Za kasą czeka nas przejście po 120 metrach metalowych pomostów i schodów, które bezpiecznie prowadzą nad przepaściami. Ruch odbywa się jednokierunkowo, co przy dużym natłoku turystów bywa pomocne, choć w szczycie sezonu tworzy zatory. Sama platforma widokowa na Trzech Koronach jest niewielka, ale oferuje widok, który zapada w pamięć na długo.

Z platformy widać nie tylko wijący się 500 metrów niżej przełom Dunajca z sunącymi flisackimi tratwami, ale i odległe o ponad 30 kilometrów szczyty Tatr, masyw Babiej Góry, Gorce z charakterystyczną wieżą na Lubaniu oraz Jezioro Czorsztyńskie.

Ile zajmuje wejście i jakie warianty powrotu wybrać?

Standardowy czas podejścia z Krościenka na Trzy Korony to około 2 godziny i 10 minut. Wliczając odpoczynek na szczycie i zejście, na całą wycieczkę najlepiej zarezerwować 4 do 5 godzin. Powrót można urozmaicić, wybierając niebieski szlak przez Polanę Kosarzyska. Latem setki kolorowych motyli na tej łące tworzą niezwykły spektakl.

Następnie ścieżka doprowadza na Zamkową Górę (799 m n.p.m.) z ruinami najstarszego zamku w Pieninach. Warownia św. Kingi, wciśnięta nad urwiskiem i skryta w cieniu skał, oferuje poza historią także odmienną perspektywę na rzekę. Stamtąd zejście niebieskim, a potem żółtym szlakiem na Polanę Wyrobek zajmuje niespełna godzinę, zamykając przyjemną pętlę z powrotem w mieście.

Krótsze i alternatywne warianty wejścia na szczyt

Choć trasa z Krościenka jest najłagodniejsza, w zależności od kondycji i planu dnia można rozważyć inne opcje. Wszystkie łączą się ostatecznie na Przełęczy Szopka, różnią się jednak długością i stopniem trudności podejścia.

Wąwóz Szopczański – krótko i spektakularnie

Szlak ze Sromowców Niżnych to najszybsza opcja, startująca z płatnego parkingu u stóp masywu. Po minięciu Schroniska PTTK Trzy Korony ścieżka zagłębia się w imponujący Wąwóz Szopczański. Pionowe wapienne ściany, historia dawnego traktu handlowego i legenda o ukrywającym się tu królu Janie Kazimierzu dodają wędrówce kolorytu, jednak podejście jest tu znacznie bardziej strome niż od strony Krościenka. Dla wielu to właśnie ono stanowi największą atrakcję Pienin.

Hałuszowa – nieodkryta alternatywa z otuliny parku

Mało znana, ale wyjątkowo malownicza trasa biegnie z niewielkiej wioski Hałuszowa. Ten wariant pokrywa się częściowo ze szlakiem z Czorsztyna, wyprowadzając na Przełęcz Szopka łagodnym trawersem przez lasy i polany. Jest to idealne rozwiązanie dla kogoś, kto szuka ciszy z dala od głównych ciągów komunikacyjnych. Jedynym mankamentem jest bardzo ograniczona liczba miejsc parkingowych, dlatego wielu turystów decyduje się na nocleg w jednej z tutejszych agroturystyk, by wyjść na szlak wprost sprzed domu.

Kwestie organizacyjne i przepisy

Poruszanie się po ścieżkach Pienińskiego Parku Narodowego jest bezpłatne, opłata pobierana jest jedynie za wejście na platformę widokową. Budka z kasą stoi tuż przed metalowymi schodami na Okrąglicy. Ceny biletów różnią się w zależności od miesiąca: w szczycie sezonu (od 1 czerwca do 30 września) bilet normalny to 8 zł, a ulgowy 4 zł, natomiast wiosną i jesienią stawki spadają odpowiednio do 6 zł i 3 zł. Co ważne, zakupiony bilet honorowany jest tego samego dnia również na Sokolicy i odwrotnie.

Warto pamiętać, że płatność w kasie jest możliwa jedynie gotówką. Zejście z platformy odbywa się drugą stroną schodów, aby uniknąć mijania się na wąskich przejściach. W przypadku zbliżającej się burzy należy bezwzględnie opuścić metalowe konstrukcje i zejść z partii szczytowej.

Na teren Pienińskiego Parku Narodowego, w tym na wszystkie szlaki prowadzące na Trzy Korony, obowiązuje bezwzględny zakaz wprowadzania psów.

Jak zaplanować wycieczkę z myślą o komforcie?

Planując wejście, warto wyruszyć wcześnie rano. Poza uniknięciem południowego upału, zyskamy szansę na mniejsze tłumy na platformie widokowej na Trzech Koronach, gdzie w sezonie wakacyjnym potrafią ustawiać się długie kolejki. Dotyczy to szczególnie weekendów i dni wolnych od pracy.

Niezależnie od wybranej trasy, na szlaku znajduje się sporo kamieni i nierówności, dlatego podstawą są buty z grubą podeszwą. Trampki czy sandały nie zdadzą egzaminu, zwłaszcza na ostatnim, skalnym podejściu na Okrąglicę. Pogodę najlepiej monitorować na bieżąco w serwisach takich jak meteoblue.com czy yr.no, gdyż w górach aura potrafi zmienić się błyskawicznie. Będąc na Przełęczy Szopka, przed finałowym atakiem, warto jeszcze raz ocenić zachmurzenie nad Tatrami.

Co dalej po zdobyciu szczytu?

Po zejściu z Trzech Koron nie trzeba od razu wracać do samochodu. Okolica oferuje mnóstwo atrakcji wartych połączenia w jeden dzień. W zasięgu krótkiego spaceru lub podjazdu autem znajdują się miejsca, które uzupełnią górską wędrówkę o historię, architekturę i relaks nad wodą.

Po dotarciu do Sromowców Niżnych można przejść na słowacką stronę Dunajca, by zwiedzić Czerwony Klasztor. Innym pomysłem jest spływ flisackimi tratwami – to właśnie z tej wsi wypływa większość z nich. Jeśli wrócimy do Krościenka, stamtąd blisko jest nad Jezioro Czorsztyńskie, gdzie górują dwie warownie.

Wśród nich znajdują się:

• Zamek Dunajec w Niedzicy, malowniczo położony nad samym brzegiem jeziora, idealny na rodzinną wizytę.
• Ruiny 700-letniego zamku w Czorsztynie, wznoszące się 50 metrów ponad taflą wody, przepełnione legendami.
• Gotyk w czystej formie – drewniany kościół w Dębnie Podhalańskim, wpisany na listę UNESCO i pochodzący z około 1490 roku.
• Spacer brzegiem przełomu Dunajca, który na 8-kilometrowym odcinku pomiędzy Sromowcami a Szczawnicą ściska rzekę w skalne gardziele sięgające 300 metrów wysokości.

Czy wiesz, że szczyt tworzy pięć turni, a nie trzy?

Nazwa Trzy Korony może być myląca, ponieważ partię szczytową buduje pięć wapiennych turni. Oprócz dominującej Okrąglicy (982 m n.p.m.) są to kolejno Płaska Skała (950 m n.p.m.), Nad Ogródki (940 m n.p.m.), Pańska Skała (920 m n.p.m.) i Niżnia Okrąglica (902 m n.p.m.). Charakterystyczny kształt korony z trzema wyraźnymi zębami jest jednak doskonale widoczny z perspektywy Sromowców Niżnych i z tratwy płynącej Dunajcem. To właśnie ten widok zadecydował o utrwaleniu się obecnej nazwy w drugiej połowie XIX wieku.

W rejonie turni odkryto aż siedem gatunków roślin niespotykanych w innych częściach Pienin. W szczelinach Pańskiej Skały gnieżdżą się także rzadkie, chronione ptaki – pomurniki. To miejsce przyciągało ludzi od wieków; według legend, brat Cyprian z Czerwonego Klasztoru miał z tego masywu odbyć swój słynny lot na skonstruowanych przez siebie skrzydłach. Nieco wcześniej, w czasie najazdu tatarskiego, zbocza Zamkowej Góry dały schronienie świętej Kindze i uciekającym z nią zakonnicom.

Dla szukających ciszy spoza utartych szlaków dobrą bazą wypadową pozostaje wspomniana wcześniej Hałuszowa. W tej niewielkiej wsi w otulinie parku narodowego powstały kameralne miejsca noclegowe, takie jak Jaworowa Obora, oferujące dwa pokoje z niezależnymi łazienkami i dostępem do kuchni. Lokalizacja pozwala wyjść na niebieski szlak w stronę Przełęczy Szopka bezpośrednio z progu, rozwiązując całkowicie problem porannego parkowania.