Pociągiem w Alpy z Polski – porady i trasy

Planujesz wyjazd w Alpy, ale nie uśmiecha Ci się wielogodzinna jazda autem ani drogi lot samolotem? Pociąg z Polski w Alpy może być dla ciebie wygodną i zaskakująco szybką opcją. Z tego tekstu dowiesz się, jakie trasy wybrać, jak zorganizować wyjazd z dziećmi i który rodzaj miejsca w pociągu sprawdzi się najlepiej.

Dlaczego warto jechać pociągiem w Alpy z Polski?

12 godzin za kierownicą zimą, ciemność, śnieg, zmęczenie i jeszcze dzieci na tylnym siedzeniu pytające co chwilę, ile zostało do celu. Dokładnie z taką perspektywą konfrontuje się wielu polskich narciarzy, którzy co roku wybierają samochód. A jednocześnie ten sam dystans można pokonać nocą w pociągu, w przedziale sypialnym, budząc się rano w Salzburgu czy w innym alpejskim mieście. Różnica w samopoczuciu po przyjeździe jest ogromna.

W ostatnich latach oferta międzynarodowa PKP Intercity mocno się rozrosła. Funkcjonuje nocny pociąg Chopin relacji Warszawa – Monachium, współtworzony z austriacką ÖBB i niemiecką Deutsche Bahn, który zatrzymuje się m.in. w Salzburgu. Do tego dochodzą nowe połączenia do Niemiec, Węgier czy planowana relacja Warszawa – Rijeka. Minister infrastruktury Dariusz Klimczak zapowiada także prace nad bezpośrednimi pociągami dla narciarzy do Austrii i Włoch, bo zainteresowanie kolejowymi wyjazdami rośnie z sezonu na sezon.

Nocny pociąg z Polski w Alpy pozwala przespać większość podróży i wysiąść rano niemal pod stokiem, bez ryzyka śnieżycy na autostradzie czy odwołanego lotu.

Samolot daje wprawdzie szybki przelot, ale jego koszt rośnie, gdy zabierasz własny sprzęt narciarski, a alpejskie lotniska, jak Innsbruck, bywają kapryśne pogodowo. Pociąg nocny ma inną przewagę: dojeżdżasz bezpośrednio do miasta, gdzie z dworca ruszają skibusy i pociągi regionalne pod same kurorty, często w mniej niż półtorej godziny.

Jakie trasy kolejowe z Polski w Alpy wybrać?

Możliwości połączeń jest coraz więcej. Część tras wiedzie bezpośrednio z Polski, inne wymagają wygodnej przesiadki w Wiedniu, Salzburgu, Monachium czy Zurychu. Wiele zależy od tego, czy interesują cię głównie narty w Alpach austriackich, wycieczka widokowa w Szwajcarii, czy może Dolomity we Włoszech.

Do Austrii pociągiem Chopin?

Najbardziej oczywisty wybór to nocny pociąg Chopin z Warszawy do Monachium. Skład rusza z Warszawy Centralnej o 19:23, nad ranem o 7:44 jest w Salzburgu, a o 10:01 dojeżdża do Monachium. Czas podróży do Salzburga jest porównywalny z przejazdem z Gdańska do Zakopanego nocnym TLK Karpaty, z tą różnicą, że budzisz się już w Alpach. W wagonie sypialnym czeka pościel, umywalka z ciepłą i zimną wodą, zestaw higieniczny, a rano konduktor WARS przynosi śniadanie i informuje, że za pół godziny wysiadasz pod górami.

Salzburg to znakomita baza wypadowa do alpejskich regionów Ziemi Salzburskiej. Z dworca wyruszają pociągi do takich ośrodków jak dolina Gastein (Gasteinertal), Zell am See, a także w stronę Innsbrucka. Wielu narciarzy wybiera właśnie Gasteinertal z kurortami Bad Gastein, Bad Hofgastein, Dorfgastein i wysokogórskim Sportgastein. Cały region oferuje ponad 200 km tras od około 900 m n.p.m. aż do 2686 m n.p.m. na szczycie Kreuzkogel, a najsłynniejsza trasa z Hohe Scharte prowadzi niemal do centrum Bad Hofgastein.

Warto wspomnieć, że w Gasteinertal można połączyć narty z termami. W Bad Gastein działa Felsentherme, w Bad Hofgastein – Alpentherme, a dodatkową atrakcją są radonowe sztolnie Gasteiner Heilstollen, których wody badała Maria Skłodowska-Curie. Do wielu hoteli, jak np. Stubnerhof w dolinie Kötschachtal, podjeżdża skibus – często w cenie skipassu SKI AMADE.

Do Szwajcarii i na Bernina Express?

Miłośnicy spektakularnych widoków mogą połączyć podróż z Polski z przejazdem kultowym pociągiem Bernina Express. Najpierw trzeba dotrzeć do Chur w Szwajcarii, zwykle z przesiadkami: z Polski do Wiednia lub Monachium, dalej do Zurychu i stamtąd pociągiem do Chur. To dłuższa wyprawa, ale nagrodą jest jedna z najbardziej znanych tras widokowych w Alpach.

Sam Bernina Express jedzie z Chur do włoskiego Tirano około 4 godzin. Trasa widnieje na liście UNESCO. Pociąg wspina się na przełęcz Bernina 2253 m n.p.m., mija lodowiec Morteratsch, jeziora Czarne i Białe oraz najsłynniejszy w regionie Landwasserviadukt o długości 136 m i wysokości 65 m. To raczej podróż dla tych, którzy chcą chłonąć alpejskie pejzaże niż gonić od razu na stok, ale łatwo połączyć ją z nartami w Engadynie czy okolicach St. Moritz.

Bernina Express łączy przejazd pociągiem z widokami, które zwykle kojarzą się z helikopterem, a nie z kolejowym wagonem panoramicznym.

Po dojechaniu do Tirano możesz kontynuować podróż włoską koleją w głąb Lombardii albo wrócić do Szwajcarii, traktując ten odcinek jako widokową pętlę w trakcie urlopu w Alpach szwajcarskich. Dla części osób to idealny dodatek do klasycznego wyjazdu narciarskiego – jeden dzień przerwy od stoków i całkowita zmiana perspektywy.

Przez Włochy i przełęcz Brennero?

Klasyczny samochodowy szlak do Włoch prowadzi przez przełęcz Brennero, ale tą samą drogę od lat pokonują pociągi. Z Monachium czy Innsbrucka ruszają składy w stronę Werony, Bolzano, Bressanone, a dalej w Dolomity. Część zorganizowanych wyjazdów autokarowych łączy tę trasę z postojem nad jeziorem Garda w Sirmione czy ze zwiedzaniem Werony, jednak kolej daje podobne możliwości bez konieczności siedzenia w korkach.

W dyskusjach o nowych połączeniach często pojawia się pomysł wydłużenia pociągów z Polski do Innsbrucka przez Linz i Salzburg albo wykorzystania linii Koralmbahn przez Graz i Klagenfurt w kierunku Mediolanu. Na razie to raczej inspiracja niż codzienna oferta, ale już dziś, mając nocny pociąg do Monachium, możesz wygodnie przesiąść się na skład jadący przez Brennero do Południowego Tyrolu. Z wagonu wysiadasz wtedy niedaleko takich rejonów jak Val Gardena, Kronplatz czy ośrodki w okolicach Bolzano.

Jak zaplanować podróż pociągiem z dziećmi?

Rodzice często obawiają się, że długa kolejowa trasa zamieni się w maraton „kiedy dojedziemy?”. Doświadczenie wielu rodzin pokazuje coś zupełnie innego. Nocny pociąg, szczególnie wagon sypialny, dzieci traktują jak przygodę – nowe łóżka, drabinki, okno, za którym szybko zmienia się krajobraz, a na koniec śniadanie podane prosto do przedziału.

Jak zorganizować nocną podróż z dziećmi?

Jedna z podróżniczek z Gdańska porównała wyjazd autem do Austrii z przejazdem pociągiem. Zamiast pokonywać ponad 1200 km samochodem zimą, wybrała nocny skład do Salzburga. Dzieci traktowały wybór łóżek jako element zabawy, a po godzinie od odjazdu zasnęły ukołysane stukotem kół. W przedziale trzyosobowym cała rodzina zmieściła się razem z bagażami i sprzętem narciarskim, co wcale nie jest oczywiste w samolocie czy aucie.

Zgodnie z regulaminem PKP Intercity jedno miejsce sypialne można dzielić z dzieckiem do 10. roku życia, więc konfiguracji jest kilka. Bezpieczeństwo poprawiają trzy zamki i blokady w drzwiach, o których kilkakrotnie przypomina konduktor przy sprawdzaniu biletów. Rano, gdy za oknem widać już góry, do przedziału wjeżdża śniadanie – chleb żytni, masło, ser topiony, dżem oraz gorące napoje. Dla dziecka to często ważniejsza atrakcja niż sam dojazd na stok.

Co spakować do wagonu sypialnego?

Choć w cenie biletu dostajesz podstawowy zestaw higieniczny i pościel, kilka rzeczy potrafi mocno podnieść komfort nocnej podróży. Przyda się też kilka drobiazgów, które zajmą dzieci przed snem lub o poranku przed wysiadaniem:

• miękka odzież do spania i ciepłe skarpety,
• mała kosmetyczka z własnym żelem pod prysznic i szczoteczką do zębów,
• butelka wody i drobne przekąski na wieczór,
• książki, kolorowanki albo małe gry karciane dla dzieci,
• zatyczki do uszu i niewielka opaska na oczy,
• przenośna ładowarka do telefonu.

Dobra organizacja bagażu ma duże znaczenie. W przedziałach sypialnych znajduje się spora półka nad drzwiami i szafa z wieszakami, ale wygodniej korzysta się z jednej większej walizki i mniejszych plecaków niż z wielu drobnych toreb. Sprzęt narciarski lepiej spiąć pokrowcem i postawić w rogu przedziału albo w przejściu, w porozumieniu z obsługą.

Jaki typ miejsca w pociągu wybrać?

W pociągu Chopin i podobnych składach do dyspozycji masz trzy podstawowe warianty: miejsce siedzące, kuszetkę albo wagon sypialny. Najtańsze są siedzenia – bilety z Warszawy do Monachium startują od około 39 euro, ale trudno mówić o porządnym wypoczynku po nocy spędzonej w fotelu. Kuszetka kosztuje zwykle około 30 euro mniej niż wagon sypialny, lecz dzielisz ją z większą liczbą osób, z mniejszą prywatnością.

Najwygodniejsze są wagony sypialne. Promocyjne bilety, kupione z wyprzedzeniem, potrafią kosztować około 95 euro w jedną stronę za osobę w przedziale dwu- lub trzyosobowym. Istnieje też wersja Deluxe z prywatną toaletą i prysznicem, dopłata wynosi mniej więcej 120 euro, co dla części podróżnych jest akceptowalne, jeśli patrzą na to jak na nocleg w hotelu po drodze, tylko że w ruchu.

Przy wyjeździe na narty dobrym punktem odniesienia jest koszt hotelu na trasie. Jeśli i tak musiałbyś zapłacić za nocleg po drodze, wagon sypialny staje się realną alternatywą – łączysz transport z odpoczynkiem. Dla rodzin wygodną opcją bywa wykupienie całego przedziału trzyosobowego: zyskujesz prywatność, a dzieci mogą swobodnie się poruszać i bawić przed snem.

Praktyczne porady dla narciarzy i turystów?

Rozbudowa siatki połączeń międzynarodowych z Polski otwiera sporo scenariuszy. Pociągi z Przemyśla i Krakowa do Monachium, nowe relacje do Berlina, Budapesztu, Lipska czy Rijeki oraz wydłużenie trasy z Wiednia do Poznania ułatwiają dotarcie do Alp z różnych regionów kraju. Na tej bazie możesz budować własne kombinacje z przesiadkami w dużych węzłach kolejowych.

Jak kupić bilety na pociągi w Alpy?

Połączenie Warszawa – Monachium obsługują wspólnie PKP Intercity, ÖBB i Deutsche Bahn. Bilety kupisz w kasach, w aplikacjach oraz na stronach internetowych tych przewoźników. Jedna z podróżujących rodzin miała kłopot z aplikacją PKP Intercity, więc bez problemu zarezerwowała miejsca bezpośrednio przez stronę ÖBB. Im wcześniej szukasz, tym większa szansa na najtańsze pule promocyjne, zwłaszcza w wagonach sypialnych.

Przy rezerwacji warto zwrócić uwagę na kilka detali, które często umykają przy pierwszej podróży:

• wybór konkretnego typu przedziału (2- lub 3-osobowy, ewentualnie Deluxe),
• sprawdzenie zasad podróży z dziećmi do 10 lat na jednym miejscu,
• rezerwacja całego przedziału dla rodziny, jeśli cenisz sobie spokój,
• sprawdzenie limitów i ewentualnych dopłat za narty i snowboard,
• porównanie cen u różnych przewoźników na tę samą relację.

Dobrym nawykiem jest także sprawdzenie, czy twój bilet obejmuje tylko przejazd pociągiem, czy także jakiś zakres transportu lokalnego. W niektórych regionach alpejskich zdarzają się promocje, w których bilety kolejowe lub skipassy zapewniają darmowe skibusy, co wyraźnie obniża koszty całego wyjazdu.

Jak połączyć pociąg z skipassem i lokalnym transportem?

Większość alpejskich dolin ma dobrze zorganizowany system skibusów i pociągów regionalnych. Przykładem jest wspomniana dolina Gastein, gdzie skibusy kursują między Dorfgastein, Bad Hofgastein, Bad Gastein i Sportgastein, często w ramach skipassu SKI AMADE. Niektóre hotele, jak Stubnerhof, leżą tuż przy przystanku, co pozwala praktycznie nie używać auta przez cały tydzień.

Gastein oferuje nie tylko narty. Po zjechaniu ze stoków można zanurzyć się w wodach termalnych o temperaturze 44–47°C, odwiedzić sztolnie Gasteiner Heilstollen albo zobaczyć festiwal Art on Snow Gastein czy Festiwal Jogi w górach. Podobnie działa wiele innych alpejskich regionów: łączą skipassy z kartami gościa, biletami na skibusy i zniżkami do term. W praktyce cały wyjazd da się zorganizować tak, by od momentu wejścia do pociągu w Polsce do powrotu do domu nie trzeba było wsiadać za kierownicę.

Dobry wybór trasy kolejowej i regionu narciarskiego sprawia, że samochód przestaje być potrzebny, a cały urlop toczy się między dworcem, skibusem, stokiem i termami.

Dla wielu osób pociąg w Alpy staje się po pierwszym wyjeździe naturalnym wyborem na kolejne sezony – nie tylko zimą. Z tego samego połączenia skorzystasz przecież także latem, jadąc w góry na trekking, rower czy po prostu na spokojny pobyt w termach.